O wojnie bez ogródek - kontrowersyjna sztuka wg Różewicza pt. "Do piachu" na scenie Domu Chemika
Dramat Różewicza pt.”Do piachu” został wystawiony na scenie Domu Chemika dnia 9 grudnia 2009 r. przez Teatr Provisorium i Kompania Teatr w ramach projektu Teraz Polska. Celem przedsięwzięcia jest zaprezentowanie cyklu przedstawień szerszej publiczności oraz dotarcie do miejsc pozbawionych styczności ze sztuką teatralną. Niniejsza akcja ma się przyczynić do promocji teatrów, reżyserów i aktorów.

Utwór „Do piachu” powstawał 17 lat (1955-1972), z kolei przez następne 7 lat nie mógł się doczekać druku. Już od samego początku istnienia sztuka wzbudzała liczne emocje, ze względu na sporną tematykę. Różewicz wprost, nie tając przykrych faktów, ujawnił prawdziwość wojny, ukazując jej drugie dno. Posługując się zabiegiem demitologizacji, przyczynił się do powstania licznych protestów. Tuż po premierze w warszawskim Teatrze na Woli, ze względu na sprzeciw byłych akowskich żołnierzy, przedstawienie musiało zejść z afisza.


Dramaturg mówi o wojnie w sposób bezpośredni, głównie poprzez użycie wulgarnego języka. Właśnie od siarczystego przekleństwa rozpoczyna się sztuka zrealizowana przez Teatr Provisorium i Kompanię Teatr. Używając trywialnego określenia, twórcy chcieli zaakcentować bezsens i absurdalność wojny. Na uwagę zasługują kikuty drzew przymocowane do pleców partyzantów. Mogą one symbolizować las, krzyż lub brzemię wojny. Już w pierwszych momentach trwania spektaklu żołnierze przewracają się pod ich ciężarem.


Naczelnym tematem dramatu jest odczłowieczenie. Mamy tu do czynienia z zaprezentowaniem partyzanckiego życia wraz z całą jego brutalnością. Żołnierze z utworu Różewicza w niczym nie są podobni do heroicznych bohaterów rodem z romantycznych dramatów.


Zasadniczą postacią dramatu jest Waluś – naiwny prostaczek, bezbronny, pobożny i ufny jak dziecko. Oskarżony o rabunek z bronią w ręku, gwałt i rozbój, wyrokiem sądu zostaje skazany na śmierć. Na tle tego, jakimi prawami rządzi się wojna, wina Walusia okazuje się bezpodstawna i niesłuszna. Przecież wszyscy mordują, napadają, grabią i rabują. Dlaczego on jeden ma ponieść karę? Waluś jest bohaterem tragicznym, wywołującym w odbiorach współczucie i litość, natomiast jego niedorzeczna śmierć demaskuje bezsens wojny.

  Katarzyna Zarzeka


Do ulubionych (81) | Odslon: 372

Komentarze (3)
RSS komentarzy
1. 10-12-2009 20:49
 
przedstawienie
Warto było wybrać się!Oby częściej taka okazja była nam dana...Super i relacja również!
Gosc
 
gość
2. 15-12-2009 15:12
 
przedstawienie
A co przyniesie Nowy Rok w Domu Chemika ????
Gosc
 
Gość z Puław
3. 15-12-2009 16:26
 
przedstawienie
Ściągam ABBe i Pudelsów ...
Gosc
 
menago

Napisz komentarz
  • Tresc komentarza powinna byc zwiazana z tematem artykulu.
  • Komentarze naruszajace netykiete beda usuwane.
  • Komentarze promujace wlasne np. strony, produkty itp. beda usuwane.
  • *Odswiez* swoja przegladarke, by dokonac zmiany kodu przed uzyciem przycisku 'wyslij'.
  • Zachowaj w pamieci tresc, jezeli pomyliles kod.
Imie:
Adres e-mail
Tytul:
BBCode:Web AddressEmail AddressBold TextItalic TextUnderlined TextQuoteCodeOpen ListList ItemClose List
Komentarz:



Ochrona:* Code
Chce byc powiadamiany emailem o dodaniu nowych komentarzy